Nivea standındaki küçük diyaloğumuzdan sonra Dingil Hanım’ın her davranışıma yapacak bir yorumu olmaya başlamıştı. İlk haftalar mağazadaki tek erkek satış personeli olduğum için low profile sergilemeye özen gösterdim, Dingil Hanım ile dikleşmedim. Uyarılarını pek ciddiye almadan, yüzümde uyuz bir tebessümle “peki Dingil Hanım, tamam Dingil Hanım” diyip geçiştirdim. Günler ilerledikçe bana daha çok sinir olmaya, küçümseyici bakışlarımla ezilmeye başladı.
Mesai saatleri içerisinde sürekli kimyasal maddelere maruz kaldığım için gözlerim yanmaya başlamıştı. Bir sabah lenslerimi takamadım ve siyah, büyük çerçeveli, numaralı wayfarer’larımı taktım.
Dingil Hanım : O gözlükler nedir Efe öyle?
Efe Can : Lens takmadım, gözlerimi dinlendirmek istedim.
Dingil Hanım : Sürekli takmayacaksın onları değil mi?
Efe Can : Hayır, neden?
Dingil Hanım : Çok tuhaf olmuşsun, komik görünüyorsun.
Efe Can : Estetik anlayışınızın İzmit sınırları içerisinde kalmış olması çok üzücü.
Dingil Hanım : İzmit’te yaşıyoruz ama değil mi?
İkinci ayımın ilk günlerinde soyunma odasındaki panoya mağazada en iyi satış yapan 10 kişinin listesi asılmıştı. 1. sırada 19 bin ile ben vardım, 2. olan Christian Dior uzmanı Özge, 12 bin ile kalmıştı. Mağaza içerisinde dedikodu kazanı kaynamaya, iş arkadaşlarım beni rakip olarak görmeye başlamıştı. Sonradan en çok primin İthal parfümlerde olduğunu öğrendim. Lancome, Dior ve diğer markaların uzmanları parfüm almaya gelen müşteriler ile kendileri ilgilenmeye başladı. Bu durum karşısında sessiz kaldım, ne de olsa tek erkek personel bendim, müşteriler mağazaya girdiğinde ilk beni görüyorlardı ve selective markaların da kozmetik ürünlerinden bolca satış yapıyordum.
Uzmanların “benim müşterim-senin müşterin” kavgaları, selective uzmanlarının birbirlerinin müşterilerini kendilerine çevirme çabaları, Dingil Hanım’ın seviyesiz uyarıları mağaza içerisinde gerginlik yaratmaya başlamıştı. Mağaza sahipleri de yapacak başka işleri olmadığı için güvenlik kameraları monitörlerinden personeli gözetliyordu. Kendimi reality show’un içindeymiş gibi hissetmeye başlamıştım, bir tek mikrofonlarımız eksikti.
Mağazanın boş olduğu bir gün, öğle yemeği arasından döndükten sonra elimi yıkamak için lavaboya gittim. Çıktıktan sonra Golden Rose standının yanındaki büyük aynada saçımı düzelttim. Aradan 2 dakika geçmeden Dingil Hanım yanıma geldi.
Dingil Hanım : Efe, Deniz Hanım (Mağaza Sahibi) aradı şimdi, saçınla başınla çok oynuyormuşsun. Davranışlarına dikkat etmen gerektiğini söyledi.
Efe Can : Bunu Deniz Hanım mı söyledi yoksa siz mi söylüyorsunuz?
Dingil Hanım : Ne alaksı var benimle?
Efe Can : Telefon sesi filan duymadım.
Dingil Hanım : Önceden söyledi.
To Be Continued…
Mim 1 – Hakkımdaki 7 Garip Şey
Mim 2 – En Sevdiğim 7 Şey
Cevahir’in en üst katında bir bank bulmuş oturuyorum, sıkıntıdan etrafıma bakınırken Viktor&Rolf butiği görüp şaşırıyorum. İçeri girdiğimde giysileri inceliyorum, mağazadaki tek görevli çok yakın arkadaşım Andaç’a ve sevgilisine yardımcı oluyor. Konuştuklarını dinleyip ne almak istediklerini öğrenmeye çalışıyorum fakat net duyamıyorum. Küçük V&R karton poşetleriyle çıkıyorlar mağazadan. Ben de onların bulunduğu yere gidiyorum, aldıkları şeyi çok merak ediyorum. Cam vitrinden aldıkları şeylerin çikolata olduğunu görüyorum. Görevliye soruyorum beğendiğim çikolatanın 100 gramının ne kadar olduğunu. Litreyle sattıklarını söyleyip, parmağıyla çikolatayı işaret ediyor. Yakından bakınca üzerinde “1 Lt.” yazdığını görüyorum. İncelemek için 3 tanesini elime alıyorum, görevliye yanımda yeterli paranın olmadığını ve tadını çok merak ettiğimi söylüyorum. Elimi tutup, sevecen bir şekilde çikolataları bana verdiğini kimseye söylemememi tembihliyor. Teşekkür edip, mağazadan ayrılıyorum.
Cevahir’den çıkar çıkmaz kendimi sarmaşıklarla çevrili huzurlu ve sessiz bir çardakta buluyorum. Çevreyi dikkatlice incelediğimde önümdeki binanın küçükken sıkça ziyaretine gittiğim babaannemin oturduğu apartman olduğunu görüyorum. Tam o sırada önümden birkaç çocuk koşarak geçiyor, kafamı çevirip gittikleri yere baktığımda büyük bir oyun parkı görüyorum. Şezlonga gidip tek bir hamle ile uzanıyorum. Uyumaya çalışıyorum fakat etrafımda bir sürü küçük çocuk olduğu için, uykuya daldığım zaman eşyalarımın çalınabileceği hissine kapılıyorum. Çantamdan cüzdanımı çıkartıp ne kadar bozuk paramın kaldığına bakıyorum. Sigara almak için 1 Tl. eksiğimin olduğunu fark ediyorum. 2 sene önce vefat eden babaannemin komşularının beni hatırlayıp, 1 Tl. verebileceği umuduyla apartmana doğru yöneliyorum.
Kapıya yaklaşırken arkamdan ani bir şekilde apartmanın önünde duran siyah Cadillac Escalade’den şampanya rengi saten Prada elbisesinin içinde Martha Stewart, arkasından Grey’s Anatomy yıldızı Sandra Oh, iğrenç dantel ve saten karışımı elektrik mavisi elbisesiyle sinirli bir şekilde iniyor. Martha’dan 1 Tl. isteyemeden büyük bir hışımla apartmana giriyor. Sandra’nın yanına gidip onun Kimora Lee Simmons olduğunu düşünüp, o şekilde hitap ederek 1 Tl. isteyince sinirlenip clutch’ının içinden bozukluklarını çıkartıp yere fırlatıyor. Ben de “You’re such a whore!” diyip göğsünü bastırarak ittiriyorum sert bir şekilde, Sandra sendeleyip peşimden gelmeye çalışırken o sırada Escalade’in arkasından babam beliriyor ve Sandra’ya yaklaşıp halini hatrını soruyor.
Fırsattan istifade parka doğru yöneliyorum, bir süre sonra Sandra’nın peşimden geldiğini görüyorum. Elindeki Viktor&Rolf Flowerbomb şişesini bana doğrultmuş bir şekilde “Nasıl böyle bir şey yaparsın!” diye Türkçe konuşarak bağırıyor. Salıncakların bir ucunda ben diğer ucunda Sandra duruyor. Zekice bir hareketle ayağımla kum atıyorum ve dikkatinin dağılmasını sağlıyorum. O sırada Rolf Snoeren koşarak Sandra’ya doğru geliyor ve elindeki parfümü derhal yere bırakmasını söylüyor. Sandra, şişeyi parkın dışındaki taş kaldırımlara doğru fırlatıyor, ben de gidip kokluyorum. Parfümün kokusuyla sigara içme isteğim artıyor ve çardağa yönelip okul arkadaşlarımdan para istemeye devam ediyorum.
Uyanınca hemen not aldım rüyamı ve bir sigara yaktım.
